ขอหัวเจ๊คืน.................เถอะ
เมื่อหลายปีก่อนบริษัท ก่อสร้างที่ผมทำงานอยู่ได้รับงานก่อสร้าง คลังสินค้าขนาดทัณฑ์บน ขนาดใหญ่แถวถนนกิ่งแก้ว สมุทรปราการ โดยมีผมเป็น โปรเจ็ค อยู่มีโฟร์แมน วิศวกร อยู่หลายคน และมีคนงานคู่ทุกข์ คู่ยากของผมคือไอ้เหลือ ก็ไอ้คนเดียวกับ “เรื่อง ไม่น่าเลย” โดยผมจะมีลูกน้องที่ผมสนิทอยู่คือ กิติกร หรือเจ้ากร มันเป็นเด็กโคราช รูปร่างผอมสูง ผิวคล้ำสักหน่อย เป็นโฟร์แมนรีโมท คือสั่งได้และสโลแกนติดปากของมันก็คือ “ได้ครับพี่”คือถ้าสั่งงานเจ้ากรมันไม่เคยปฏิเสธ และสั่งง่ายเข้าใจมีหัวทางเชิงช่าง ซึ่งเจ้ากร กับไอ้เหลือเปรียบเหมือนคู่หู คู่กัด ลูกศิษย์ อาจารย์ เพราะไอ้เหลือของเรามันจบแค่ ป6 ส่วนเจ้ากรมันจบ ปวส.โยธา แต่เจ้ากรสอนเจ้าเหลือแบบชนิดหมดใส่หมดพุง ไว้ว่าจะเป็นการใช้กล้องสำรวจ กล้องมุม กล้องระดับ เจ้ากรมันสอน ไอ้เหลือจนบางที่ไอ้กรนั่งดู ไอ้เหลือส่อง จนค่ามุม ค่าระดับ บางทีผมเห็นเจ้ากร เดินแบกไม้สตาฟ โดยมีไอ้เหลือเป็นคนส่อง ส่วนหัวหน้าช่าง อีกคนของผมคือจำเรียง ชายหนุ่มผู้มีรูปร่าง สมชาย ร้องเพลงลูกทุ่งเด็ดขาด ก็อยู่กลุ่มเดียวกับไอ้เหลือ และเจ้ากร ตกเย็นเป็นดื่ม
เข้าเรื่องเลยก็ แล้วกัน คือว่าเรื่องของเรื่องก็คือ บริษัท ก่อสร้างของผม มีโกดังให้เช่าอยู่ ถ.กิ่งแก้ว อยู่ห่างจาก ไชด์งานประมาณ 5 – 6 กม. ผมเลยเอาพื้นที่ โกดังหลังใหญ่ซึ่งยังไม่มีผู้เช่า ถ้าคนอยู่แถวนั้นโกดังนี้อยู่เยื้องกับโรงแรม แกรนด์ อินคำ ซึ่งผมเอาไว้เป็นที่ตัดประกอบแบบ ของต่างๆที่เกี่ยวกับงานเหล็กพิเศษ โดยจำเรียงเป็นหัวหน้าคนงาน โดยรอบบริเวณค่อนข้าง เปลี่ยวเพราะด้านหลังจะเป็นบ่อปลา เคยมีคนงานที่พักเล่าให้ผมฟังว่าเคยโดยผีหลอก อยู่บ่อยๆ และด้านข้างก็เป็นโรงงานร้าง ส่วนด้านหน้ามีตึกแถวมีร้าน ค้าอยู่และก็มีร้านคาราโอเกะ อยู่ซึ่งเป็นที่สิงสถิต และเป็นที่ซ้อมร้องเพลงของจำเรียงเป็นประจำ วันเกิดเรื่องเป็นวันที่ผมให้เจ้ากรเข้าไปตีแบบ ขออธิบายเพื่อเพื่อนๆจะงง ก็คือให้เจ้ากรเข้าไปเอากล้องมุม เข้าไปเปิดฉาก และองศาให้จำเรียงที่พื้นโกดัง เพื่อประกอบแบบโครงหลังคา คือสรุปง่ายๆ ไปวาดแบบ เท่าจริง บนพื้นโกดัง เพื่อตรวจสอบ และเป็นต้นแบบเพื่อการประกอบ โดยผมให้เจ้ากรเข้าไปตอนเย็น เพื่อประสานกับจำเรียง โดยผมบอกให้กรเปิดโอทีให้คนงาน คนละ 3 ชั่วโมง แล้วเอาคนงานมาช่วย 3 – 4 คน เพราะต้องทำหลายตัว เจ้ากร มันก็รับปากตามสไตล์เดิมคือ “ได้ครับพี่”แต่ก่อนที่มันจะออกไป มันหันกลับมาถามผมว่า พี่ๆหลังรถมีเหลือหรือเปล่า เป็นที่รู้กันคือเหล้าปกติผมจะเหล้าอยู่หลังรถตลอดเพราะ มีคนเอามาให้ก็พวกร้านค้า วัสดุอะไรนี้แหละครับผมเลยเอากุญแจให้เจ้ากรมันเอาเหล้า พอมันได้ของที่ต้องการมันเอากุญแจมาคืน มันบอกผมว่าพี่ครับ กลับแกล้มไม่มี ผมเลยเอาให้มันไป 200 แต่ผมก็ขู่มันว่า ถ้างานไม่เสร็จเองโดนตัดเงินเดือนนะ ฝากบอกจำเรียงด้วย เดี๋ยวพรุ่งนี้จะเข้าไปตรวจ แล้วอย่าลืมคืนนี้เหล็กจะเข้าไปส่งให้ยกกอง ไว้ที่ลานก่อนอย่าเอาเข้าโกดัง แล้วนับจำนวนไว้ก่อน พรุ่งนี้เช้าให้ไอ้เหลือเข้ามาเอารถช่วยย้าย “แล้วจะมาส่งกี่โมงละพี่” เจ้ากรถามผม เห็นทางโรงงานเหล็กบอกจะมาถึงประมาณ เที่ยงคืน ผมตอบมันพอ ตอนเข้าประมาณ เกือบ 6โมง ผมเข้ามาที่ ไซด์ มาปลุกเจ้าเหลือ โดยที่ผมลืมบอกมัน ไอ้ตัดพ้อว่ามันยังเช้าอยู่ ข้าวก็ไม่ได้กิน ผมบอกมึงไม่ต้องลีลา ไปปลุก ไอ้สี แล้วคนงานจับกังอีก 2-3คนให้ไปกับผม เมื่อเข้าไปที่โกดังผมเห็นรถเจ้ากรจอดอยู่แสดงว่าเจ้ากรคงเพียบเมื่อคืน พอไปถึงจำเรียงก็โผล่ออกมา ตะโกนว่าเดี๋ยวพี่ขอเข้าห้องน้ำก่อน ผมบอกตามสบาย ผมเลยถามเจ้ากรละ จำเรียงตอบเมื่อคืนมันนอนกับผม เพียบไปหน่อย แล้วเหล็กเรียบร้อยหรือเปล่า จำเรียงตอบเรียบร้อยพี่ งั้นเดียวเอาไปส่งมาให้พี่ด้วย จำเรียงรับคำ แล้วจำเรียงบอกไอ้เหลือกินข้าวซิวะ กับข้าวเพียบไปอุ่นเอา ไอ้เหลือกับคนงานชุดที่ไปกับผมไม่รอช้า ตรงเข้าตู้กับข้าวซึ่งมี หมูทอดกระเทียมพริกไท ผัดกระเพรา และอีก 2 -3 อย่าง ผมบอกงั้นไอ้เหลือมึงเอาตลับเมตรมาเดี๋ยวกูวัดเองมึงไปกินข้าว พอผมตรวจเสร็จเดินออกมาที่โต๊ะกินข้าวทีจำเรียงทำเอาไอ้ โดยใช้โลว์ สายเคเบิลมาทำโต๊ะ พอผมเดินมาไอ้เหลือชวนผมทันที บอกเฮียหมูกระเทียมสุดยอด ผมหยิบขึ้นมา กำลังจะเข้าปากพอดีเจ๊กบเจ้าของร้านคาราโอเกะข้างหน้าโกดังก็เข้ามา บอกผมว่านายช่างช่วยบอกคนงาน "ขอหัวเจ๊คืนเถอะ" เท่านั้นเอง ผมถามเจ๊ กบว่าอะไรนะหัวใคร หัวหมาเจ๊เมื่อคืนมันโดนรถชน แล้วมีคนเห็นคนงานลากเอามันเข้าไปในโกดัง เจ๊อยากได้หัวมันไปฝังสงสารมัน เท่านั้นแหละครับ วงข้าวเมื่อสักครู่แตกกระจาย พร้อมเสียงโก่งคอ โอกอ๊าก กันสนั่น ดีนะที่ผมไม่ได้เข้าร่วมด้วย แต่กลิ่นมันก็เย้ายวนไม่ใช่เล่น (ปล่อยมุข) ได้กลิ่นแล้วผมยังนึกสยองอยู่เลย เพราะเมนูทั้งหลายทั้งแหล่บนโต๊ะมันทำจากเนื้อไอ้ขาว หมาเจ๊กบ นี่เอง ส่วนจำเรียง เจ้ากร ยืนหัวเราะกันงอหาย อยู่ชั้นบนที่เห็นพวกไอ้เหลือกับคนงานคนอื่น ประสานเสียงกัน ผมเลยเรียกทั้งคู่มาไล่เรียงเรื่องราว ว่าเป็นมาอย่างไร เจ้ากรเล่าให้ฟังว่าพอตีแบบให้จำเรียงเสร็จก็ประมาณ จะ2 ทุ่มแล้วก็เลยตั้งวงกัน เพราะกะจะกินไปเรื่อยๆ จะได้รอรับเหล็กด้วย ผมก็เลยเอาเงินให้ ไอ้คม กับไอ้จ่อย ไปซื้อกับแกล้ม (ไอ้คม ไอ้จ่อย 2คนนี้เป็นพี่น้องกัน มาจากท่าแร่ สกลนคร แล้วมันมีหน้าที่เป็นพ่อครัวด้วยเพราะทั่งคู่อยู่บ้านนอกช่วยแม่ทำอาหารตาม สั่ง)แต่มันออกไปเห็นรถหัวลากชนหมาของเจ๊กบ พอดีหน้าทางเข้าก่อนมันไปถึงประมาณ 50 เมตร มันก็เลยรีบวิ่งไปเก็บ ถนนกิ่งแก้วสมัยนั้น ค่อนข้างเปลี่ยว โดยมีซาเล้งฝั่งตรงข้ามก็เห็นแล้วเตรียมมาเก็บเหมือนกัน 2 คนพี่น้องเลยรีบชิงตัดหน้าเก็บก่อน เพราะมันคิดว่า อย่างไรแล้วเอาเงินไปซื้อเหล้ากับน้ำแข็งโซดา ดีกว่าและอีกอย่างมันทั้ง 2คนตอนอยู่บ้านนอก ก็กินกันเป็นประจำอยู่แล้ว ด้วยความคิดว่าอยากให้ลูกพี่ได้กินของอร่อยว่างั้นเถอะ แล้วมันก็เอาเหล้าไปให้จำเรียง เจ้ากรก็ถามพวกมึงเอาเงินที่ไหนซื้อเหล้าวะ แล้วกับ แกล้มกูละ มันบอกว่าเดียวทำมาให้กินทั้ง จำเรียง และเจ้ากรไม่สนใจ เพราะคิดว่ามันอาจได้ของสดที่ เจ๊กบให้มาทำกินก็ได้เพราะเจ๊กบ ชอบเอาของสด(หลายวันแล้วแต่ยังไม่เสีย) มาให้เป็นประจำ จำเรียงกับเจ้ากร ก็รอพอทำเสร็จทุกคนก็ชื่นชม ในฝีมือทำกับข้างของ 2 คนพี่น้องแล้วก็กินไป พอกินเข้าไปกันสักพักใหญ่ๆเจ้ากรก็เข้าไปเข้าห้องน้ำ มันต้องผ่านที่ทำกับข้าวเจ้ากรก็เห็นอะไรบางอย่าง แต่ไม่แน่ใจก็เลยมาตามจำเรียง บอกช่างเรียงมาดูอะไรหน่อย จำเรียงบอกอะไรของเองวะกร เจ้ากรบอกเถอะนะ แล้วเมื่อทั้งคู่ไปเห็นมันคือซากหมาของเจ๊กบ โดยมีหางเป็นหลักฐานวางอยู่ในตะแกรงปิ้ง พร้อมเนื้ออีก 2 – 3 ชิ้นเท่านั้นแหละ เมื่อทั้งคู่บอกใช่แล้ว ก็พากันเอาออกไม่มีเหลือ ส่วนจำเรียงก็เรียก ไอ้คม กับไอ้จ่อย มาต่อว่ามันตอบว่าผมอยากให้ลูกพี่ได้กินของอร่อยๆ แล้วไม่วายมันบอกว่าเครื่องในผมต้มไว้แล้วพี่ รับรองสะอาดอยู่บ้านผมทำกิน ทำขายช่วยแม่ประจำ เท่านั้นทั้ง 2 คนก็พากันไปเอาออกเป็นรอบที่ 2 และ 3 แต่จำเรียงกับเจ้ากรก็ไม่โกรธพวกมัน เพราะว่ามันก็หวังดีอยากลูกพี่ได้กินของอร่อย ผมก็เลยถามว่า ทำไมยังไปชวนพวกไอ้เหลือกินอีกละ และตัวพี่เองก็เกือบจะกินอยู่แล้วดีนะที่เจ๊กบมาของหัวคืน จำเรียงบอกจะแก้แค้นไอ้เหลือที่เคย หลอกพวกมันให้กินเนื้อคางคก
เขียนโดยขุนไกร
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น
ช่วยๆกันติ ชมก่น ด่าก็ได้